มันยากนะ กับการที่ต้องตัดใจ ! ,,จากคนที่เรารัก
และมันก็ไม่ได้ง่ายๆด้วย กับการที่เราจะรักใครสักคน.

เวลามันก็ผ่านมานานแล้วนะ
แต่ทำไมใจฉันยังไม่ยอมลืมมันไปส่ะที*
เคยตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกัน
ว่าจะต้องทนเจ็บไปอีกนานแค่ไหน ??
,,บางทีได้เห็นเธอมีรอยยิ้ม ฉันก็สุขใจแล้ว =' )
ถึงแม้ฉันอาจทำได้แค่แอบยิ้ม'อยู่ข้างประตู.

ขอบคุณนะ.. ที่ครั้งหนึ่งเคย'ผูกพัน
ขอบคุณ.. ที่ทำให้ช่วงหนึ่งของชีวิตฉัน มีความสุข(มากๆ)
              ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงสั้นๆ..
ขอบคุณ.. ที่ทำให้ได้รู้ว่า คนเราอยู่ได้ด้วยความหวัง
              แต่ก็ไม่ควรหวังอะไร ลมๆแล้งๆ !
ขอบคุณ.. ที่ทำให้ได้รู้ว่า ควรยอมรับ "ความจริง" ที่เป็นอยู่
              ไม่ใช่เพ้ออยู่กับความฝัน :'(
ขอบคุณ.. ที่อย่างน้อย เราได้รู้จักกัน


                                                    ,,เพียงอยากให้รู้ไว้ ว่าคนๆนี้ยังห่วงใย'♥